Genel Uçak İşletme Yönetmeliği (Shy 6B)(Mülga)

GENEL UÇAK İŞLETME YÖNETMELİĞİ (SHY 6B)

Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünden

Resmi Gazete Tarihi: 14/06/1984

Resmi Gazete Sayısı: 18431

**14/05/2013 tarih ve 28647 S.R.G. de yayımlanan, Genel Havacılık Yönetmeliği(Shy-6b)’nin 32. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.**

BİRİNCİ KISIM: Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç

Madde 1- Bu yönetmeliğin amacı , Türkiye hava sahası içinde veya Türkiye ile yabancı ülkeler arasında, ücret karşılığı olmaksızın ve ticari amaç taşımayan, hertürlü hava aracını kullanarak uçuş yapan genel uçak işletmelerinin faaliyetlerini düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2- Bu yönetmelik, genel uçak işletmeciliği yapmak için, izin ve işletme ruhsatı almak üzere başvuracak gerçek ve tüzel kişilerde aranacak şartları izin ve işletme ruhsatı verilmesine ait esasları ve bu işletmelerin faaliyetlerinde uymak zorunda bulunduğu usul ve standartları kapsar.

Tanımlar

Madde 3- Bu yönetmelik kapsamında bulunan deyimlerin açıklamaları aşağıda belirtilmiştir.

a) "Genel Havacılık" deyimi, Ticari hava taşımacılığı dışında kalan diğer sivil havacılık faaliyetlerini,

b) "Genel uçaklar işleticisi" deyimi, bu yönetmelik kapsamı içinde genel havacılık faaliyetinde bulunan gerçek ve tüzel kişileri,

c) "Havadan zira mücadele" deyimi, zirai maksatla havadan ilaç, kimyevi madde ve tohum gibi maddeleri atmak için yapılan uçuş faaliyetlerini,

d) "Bakanlık " deyimi, Ulaştırma Bakanlığı ve onun adına görev icre eden ünitesini,

e) "Hava aracı" deyimi, havalanabilen ve havada seyredilme kabiliyetine sahip hertürlü aracını,

f) "Uçak" deyim, havadan ağır, motor gücü ile seyreden, kara deniz ve veya kara ve denize inip kalkabilen hava aracını,

g) "Küçük uçak" deyimi, uçağın uçuş el kitabında belirtilen azami ağırlığı 5700 kg.dan az olan uçakları,

h) "Helikopter" deyim, belirli bir piste ihtiyaç göstermeksizin karada ve denizde bir noktaya inen ve kalkan, motor gücü ile seyreden havadan ağır hava aracını,

ı) "Havaalanı" deyimi, karada ve su üzerinde hava aracının kalkması ve diğer ihtiyaçlarının karşılanmasına, yük ve yolcu alınmasına ve verilmesine elverişli tesisleri bulunan yerleri,

i) "Tehlike" (Emercensi) deyimi, uçuş halindeki bir hava aracında uçuş emniyetine etki edebilecek herhangi bir durumu,

j) "Yedek Havaalanı" deyimi, inilmesitasarlanan havaalanına iniş yapmanın uygun olmmaması halinde, uçuşun yönetileceği uçuş planında belirtilen hava alanıdır. Uçağın kalktığı hava alanı da yedek hava alanı olabilir.

k) "Uçuş ekibi" deyimi, bir uçağın uçurulması için gerekli pilot,seyrüseferci ve uçuş teknisyenlerini,

l) "Sorumlu Kaptan Pilot" deyimi, uçuş süresince uçağın her türlü harekatından sorumlu bulunan Kaptan Pilot statüsünde ve belirli ehliyete sahip pilotu,

m) "Uçuş görev süresi" deyimi, icra edilen bir sefer veya seferler zincirinde yapılan toplam uçuş saatine, 1 saatlik hazırlık ve görev sonu zamanının ilave ile bulunan süreyi,

ifade eder.

İKİNCİ KISIM:İşletme İzni İle İlgili İşlemler

BiRİNCİ BÖLÜM

Ön İzin ve İşletme Ruhsatı

Ön İzin Talebi

Madde 4- İşletmeci, genel uçak işletme faaliyet sahası ile ilgili tüm bilgileri kapsayan ön izin talep dosyasını, Bakanlığa gönderir. Bu dosyada bulunması gereken bilgiler EK-1'de açıklanmıştır.

Ön İzin Talebinin İncelenmesi

Madde 5- İşletme talebi, Ticari hava taşımacılığı yönetmeliği ikinci kısım ikinci bölümde belirtilen esaslara göre incelenir ve karara bağlanır. İnceleme neticesi en geç 30 gün içinde, talep edene bildirilir.

Koordinasyon

Madde 6- Ön izin talebinde açıklanan hususlardan lüzum görülen , Bakanlıkça diğer ilgili Bakanlık, Genelkurmay Başkanlığı ve Devlet Planlama Teşkilatı ile koordine edilerek alınan sonuçlar incelemek dikkate alınır.

Ön İzin Verilmesi

Madde 7- Talebin uygun görülmesi halinde, Bakanlıkça ön izin verilir. İzin, işletme ruhsatı için bir taahhüt mahiyeti taşınmaz. Bu izin işleticinin belirtilen tüm hazırlıklarını tamamlaması ve belgelemesi için gerekli işlemlere başlanılması ifade eder.

İşletme Ruhsatı Talebi

Madde 8 - İşletmeci ön izin dosyasında belirtilen tüm hazırlık çalışmaları tamamlandıktan ve bunları belgelendikten sonra İşletme Ruhsatına esas teşkil edeceği bir dosyayı Bakanlığa gönderir. Bu dosyada bulunması gerekli bilgiler EK-2'de açıklanmıştır.

Bu dosya İncelenme Komisyonu tarafından tetkik edilerek karara bağlanır. Netice engeç 60 gün içinde ilgiliye bildirilir.

İşletme Ruhsatı

Madde 9- İşletme talebinin uygun görülmesi halinde, Bakanlık örneği EK-3'de gösterilen bir işletme ruhsatını işleticiye verir.

Taleplerin İnceleme Esasları

Madde 10- İşletmecinin talepleri, Bakanlıkça aşağıda belirtilen faktörler dikkate alınarak incelenir ve karara bağlanır.

a) İşleticinin üçüncü bölümde açıklanan genel standartları karşılama durumu .

b) İşletme ile ilgili belge ve bilgilerin yeterliliği.

c) Talep edilen işletmenin ülke ekonomisine ve sosyal ihtiyaçlarına, gerçek ve tüzel kişilerin hizmetlerinin geliştirilmesine ve genel sivil havacılığa katkı derecesi.

İKİNCİ BÖLÜM: İşletmecide Aranacak Genel Nitelikler

Organizasyon

Madde 11- İşletmeci, faaliyet göstereceği sahanın mahiyetine büyüklüğüne işletme cinslerine ve bu organizasyonunu işletme süresince muhafaza etmeye mecburdur.

Kurucu ve Yönetici Üyeler

Madde 12- İşletmecinin gerçek veya tüzel kişi kurucu ortakları ile tüzel kişiliğini temsile yöneticilerinin 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 18.maddesinde belirtilen suçlardan hüküm giymemiş olmaları gerekir.

Mali Güç

Madde 13- İşletmenin maksadı, cinsi, niteliği ve çapına bağlı olarak, işletmecinin hava aracı satın almasını bakım, yedek parça giderlerini, personel masraflarını karşılayacak kadar yeterli bir mali güce sahip olması mecburidir.

Hava Araçlarının Tescili

Madde 14- İşletmeci, kullanacağı hava araçlarını işletmeye başlamadan önce, SHY-7yönetmeliği esaslarına göre Türk siciline tescil ettirmek zorundadır.

Sigorta Yükümlülüğü

Madde 15- İşletme, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 124, 132, 134, 139, 140'ncı maddeleri ve buna istinaden çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenen esaslar içinde öngörülen şekilde sigorta işlerini tamamlamakla yükümlüdür.

Sigorta yükümlülüğünü yerine getirilmeyen hava araçları Bakanlıkça uçuştan men edilir.

İşletme Teçhizatı

Madde 16- İşletmeci, kullanacağı hava araçlarının işletme faaliyeti için gerekli olan araç, gereç ve teçhizatı temin etmek ve sürekli olarak faal tutmaktan sorumludur.

İşletme faaliyetini bir anlaşma ile diğer kurum ve kuruluşlara yaptıran işletici, bu teçhizatı temin etmek zorunda değildir.

Lisanslı Personel Temini

Madde 17- İşletici, SHY-1 Yönetmelik esaslarına göre geçerli lisanslı ve sertifikalı uçuş ekibi ve uçak bakım personeli temin eder.

Uçuş İşletme Talimatı

Madde 18- İşletmeci, faaliyet maksadına uygun ve esasları EK-4 de açıklanan işletme talimatını hazırlar, Bakanlık oluruna sunar ve uygular.

İşletmeci ayrıca, bu talimatlardan birer nüsha uçuş ekibine verir.

Uçak Bakım Talimatı

Madde 19- İşletmeci, uçaklarının bakım ve onarımları ile ilgili her türlü faaliyeti ve uygulanacak sistem ve usulleri belirleyen ve esasları EK-5'de açıklanan bir uçak bakım talimatını hazırlar, Bakanlık olur'una sunar ve uygulamasını sağlar.

Ayrıca, İşletmesi bu talimatın birer nüshasını ilgili bakım personeline verir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM:Genel Uçak İşletme Faaliyet Sahaları

Gerçek Kişi İşletmeleri

Madde 20- Türk vatandaşı bir şahsın kendi özel ihtiyaçlarında kullanmak maksadıyla yapmış olduğu işletmedir.

Bu işletme sahibi, yönetmelikte belirtilen kural, esas ve usullere riayet etmek ve uygulamak şartı ile ücret almaksızın yolcu ve yük taşıma yetkisine sahip olur.

Tüzel Kişi İşletmeleri

Madde 21- Tüzel kişiliğe sahip özel ve kamu kuruluşlarının kendi faaliyetleri ile ilgili hizmetlerde kullanmak maksadıyla yapmış olduğu işletmelerdir.

Bu işletmelere, yönetmelikte belirtilen kural, esas ve usullere riayet etmek ve uygulamak şartı ile ücret almaksızın yolcu ve yük taşıma ve özel uçuşlar yapma yetkisi verilir. Özel uçuşlar için, yetkili ve ilgili makamlardan önceden yazılı izin alınması mecburidir.

Sosyal, Sportif ve Uçuş Eğitimi İşletmeleri

Madde 22- Tüzel Kişiliğe sahip, kanunla kurulmuş sosyal amaçlı kuruluşların ücret almaksızın yolcu ve yük taşıması, gençliğin havacılığa teşvik edilmesi, sportif amaçla uçurulması ve uçuş eğitimi yaptırılması gibi faaliyetlerde bulunan işletmelerdir.

Eğitim faaliyet sahasında işletme yapacak kurumlara işletme ruhsatı verilmesi için, buYönetmeliğin 2'nci Kısım 2'nci Bölümü'nde belirtilen genel niteliklere ilaveten aşağıda açıklanan özel şartlar ayrıca aranır.

a) Eğitim için uygun hava araçları,

b) Yeterli sayı ve tecrübeye sahip uçuş öğretmenleri,

c) Eğitim yapmaya elverişli tesisler,

d) Eğitim ve öğretim kolaylıklar,

e) Eğitim plan, programı ve ders notları,

f) Eğitim ve kontrol teşkilatı,

g) Öğretim üyeleri ve öğrenciler için sosyal tesis ve kolaylıklar.

ÜÇÜNCÜ KISIM:Genel Esaslar

Uygulama Esaslarr

Madde 23- Genel uçak işletme ruhsatına sahip işletmeci, işletme ruhsatında belirtilen faaliyetleri bu Yönetmelik esaslarına göre yürütmekle yükümlüdür.

Uluslararası Kaidelere Uyma

Madde 24- Uluslaraarası uçuşlarda, uçulan ülkelerin sivil havacılık kanun, kural, usul ve esaslarını yerine getirmekten kaptan pilot sorumludur.

Kaptan pilotun hatalarında meydana gelecek kusur ve ziyanlar işletmecinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Olayların Rapor Edilmesi

Madde 25- Türk Sivil Havacılık Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliklere göre; ihlal ve tehlikeli görülen olaylar ile uçağın kaza geçirmesi, hasara üğraması, ölüm ve ağır yaralanma gibi hadiseler uçağın kaptan pilot tarafından zaman kaybedilmeksizin ilgil makamlara bildirilir.

Yasaklar

Madde 26- Silah, cephane, hernevi harp malzemesi, patlayıcı, yanıcı, tahrip edici ve aşındırıcı maddeler, zehirligaz, nükler yakıt, radyo aktif madde ile can ve mal güvenliği yönünden tehlikeli sayılan maddelerin, bu Yönetmelik kapsamına giren işletmeciler tarafından taşınması kesin olarak yasaktır.

Arama Kurtarma Bilgileri

Madde 27- Uçulacak hava sahalardaki arama ve kurtarma hizmetleri ile ilgili temel bilgileri uçakta bulundurmaktan kaptan pilot sorumludur.

ÜÇÜNCÜ KISIM:Uçuş Harekatı Usul ve Esasları

Uçuş Kolaylıkları

Madde 28- Kaptan pilot, uçulacak kara veya deniz sahalarının bu sahalarda mevcut seyrüsefer ve haberleşme kolaylıkları, meteorolojik şartlar ve diğer kolaylıkların emniyetli bir uçuş için yeterli olduğuna emin olmadıkça uçuşu başlatamaz.

Havaalanı İşletme Limitleri

Madde 29- Kaptan pilot, bir havaalanında veya bir havaalanına, Meydan İşletme Müessesesi tarafından, bu havaalanı için tespit edilen havaalanı işletme limitlerinin altındaki şartlarda uçuş yapamaz.

Emniyet Tedbirleri

Madde 30- Kaptan pilot, aşağıda belirtilen tehlike (emercensi) teçhizatının yerlerine nasıl kullanılacağını ekip personeline ve yolculara öğretmekle yükümlüdür.

a) Emniyet kemerlerinin kullanılması,

b) Tehlike (Emercensi) çıkış kapılarının yerleri,

c) Can yeleklerinin yeri ve kullanımı,

d) Oksijen teçhizatının yerleri ve kullanımı,

e) Diğer tehlike (emercensi) teçhizatının yerleri ve kullanımı.

Uçuş Öncesi Kontroller

Madde 31- Kaptan pilot tarafından aşağıda belirtilen uçuşa hazırlık çalışmaları tamamlanmadan uçuşa başlamaz.

a) Uçağın uçuşa elverişl, ve tescilli bulunduğunun ve sertifikalarının uçmakta olduğunun tesbit edilmesi,

b) Uçağın görev ve uçuş şartları göz önünde tutularak, alet, teçhizat ve diğer sistemlerinin tam ve faal bulunduğunun kontrolu,

c) Uçak bakımlarının yeterli bir seviyede yapıldığının ve bu bakımların yetkili bir teknisyen tarafından kontrol edilerek uçağın uçuşa elverişli bulunduğunu,

d) Uçuş şartları dikkate alınarak, uçağın ağırlık ve yüklemesinin uçak performansına uygun olarak yapıldığının kontrolu,

e) Uçağın uçuş el kitabında belirtilen uçak işletme limitlerinin aşılmadığının kontrolu.

Meteoroloji Bilgiler

Madde 32- Kaptan pilot, yapılacak uçuş ile ilgili olan meteoroloji bilgilerin ilgili birimlerden almak ve bunları uçuşa başlamadan önce değerlendirmek zorundadır.

Bu Bilgiler Genel Olarak Şunları Kapsar:

a) Uçuş bölgesindeki genel hava durumu,

b) Kalkış, iniş ve yedek havaalanı ile yolboyunun son rasat bilgileri,

c) İler, saatler için hava durumu tahminleri,

d) Kötü hava şartları nedeniyle uçuşun atlanmaması ihtimali varsa, uçuş planında değişiklik yapmaya yarıyacak diğer meteoroloji bilgileri,

Görerek Uçuş Kurallarına Göre Uçuş

Madde 33- Görerek uçuş kurallarına göre yapılacak bir uçuş için mevcut hava şartları ve tahminleri, uçuşun yol boyunca görerek uçuş şartlarına göre yapılabileceğini göstermedikçe uçuşa başlanamaz.

Kötü Hava Şartları ve Tehlikeli Durumların Rapor Edilmesi

Madde 34- Diğer uçakların uçuş emniyetini olumsuz yönde etkileyecek kötü hava şartları ve diğer tehlikeli durum ile karşılaşan pilotlar, temas edebileceği uçaklara ve hava trafik ünitelerine durumu bildirir.

Aletle Uçuş Kurallarına Göre Uçuş

Madde 35- Bir yedek havaalanı gösterilerek yapılması planlanan seferler için, uçuş öncesi alınan tüm bilgiler tahmini varış zamanında meydan şartlarının limit üstü bulunduğunu teyid etmedikçe, alet uçuş kurallarına göre uçuşa başlanamaz. Ayrıca, yedek havaalanının da limit üstü hava şartlarına sahip olması gerekir.

a) Gidilecek havaalanının standart alet yaklaşma usul ve kaidelerinin tespit edilmiş olması,

b) Uçuş öncesi mevcut meteorolojik bilgilerin, tahmini varış zamanından iki saat sonrasına kadar geçecek süre içinde aşağıda belirtilen meteorolojik şartların mevcut olması.

(1) Bulut tavanının, aletle yaklaşma kaideleri limitlerinden enaz 300m. daha yüksek bulunması,

(2) Görüş mesafesinin, alet yaklaşma limitlerinden enaz 4km. daha fazla veya görüşün 5,5 km. olması.

İşletme Limitleri altında Uçuş

Madde 36- İniş yapılacak havaalanında ve enaz bir yedek havaalanında meteorolojik şartların havaalanı işletme limitlerinin altına düştüğünün öğrenilmesi halinde, bu havaalanına uçuşa devam edilemez.

Tehlikeli (Emercensi) durumlar hariç, inilecek havaalanında meteorolojik şartların havaalanı işletme limitlerinin altına düştüğünün öğrenilmesi halinde, bu havaalanına uçuşa devam edilemez.

Yakıt ve Yağ İkmalli

Madde 37- Muhtemel gecikmeler ve hava şartlarındaki değişiklikler hesaba katılarak uçuşun emniyetli tamamlanması için yeterli miktarda yakıt ve yağ uçağa ikmal edilmedikçe ve ilaveten aşağıda belirtilen özel şartlar yerine getirilmedikçe uçuşa başlanamaz.

a) Aletle uçuş şartlarına ve yedek arzu edilmediği zamanlarda uçağın uçuşu planlanan havaalanına uçurulabilmesine ve ondan sonra da 45 dakikalık ilave uçuş yapmasına kafi gelecek kadar yakıt ve yağ ikmali.

Oksijen İkmali

Madde 38- Kaptan pilot, oksijen yetersizliğinin uçuş ekibinin düşünmeye yeteneğine ve yolculara zararlı etki edecek şartlarda uçulacak süre için, uçakta yeterli miktarda teneffüs oksijen bulundurulmasından ve gereğinde kullanılmasının sağlanılmasından sorumludur.

Tehlike (Emercensi) Tedbirleri

Madde 39- Uçuş esnasında karşılaşılması muhtemel (tehlikeli emercensi) durumlara karşı alınacak tedbirlerin personel ve yolcular tarafından bilindiğinden kaptan pilot emin olur.

Uçuş Ekibinin Uçabilirliği

Madde 40- Kaptan pilot, uçuş ekibinden herhangi birinin hasta, yaralanma, yorgunluk, alkol veya ilaç etkisi ile görevini yerine getiremiyecek ise, uçuşu başlatamaz.

Uçuş ekibinden birisinin, uçuş esnasında görevini icra edemiyecek derecede hastalanması, oksijensiz kalması yorgun olması halinde en yakın uygun havaalanına iniş yapılır.

Uçuş Ekibinin Görev Yeri

Madde 41- Uçuş ekibi, kalkış ve inişlerde pilot kabinindeki yerlerinde bulunacaklardır. Ancak, yol boyunca yapılan düz uçuşlarda uçuş ekibi zaruri ihtiyaç ve görev icabı olarak yerinden kısa bir süre ayrılabilir.

Emniyet Kemerleri

Madde 42- Uçuş ekibi görev mahallinde koltuk kemerlerini devamlı olarak iniş ve kalkış esnasında ise koltuk ve omuz kemerlerini bağlı tutar.

Havaalanı Alçalma Planları

Madde 43- Aletle uçuş şartlarına uygun olarak işletilen havaalanlarının alçalma planları ve usullerinin yetkili makam tarafından onaylanmış olması mecburidir. Bütün Kaptan Pilotlar, bu alçalma planları ve usulleri aynen uygulamakla yükümlüdür.

Taksi Yapma Yetkisi

Madde 44- Uçağı yöneten personel aşağıda açıklanan şartları, karşılama kaydı ile havaalanı park sahaları ve taksi yollarında uçağı rule yaptırabilirler.

a) Uçağın sahibi veya işletmecisi tarafından tam yetkili kılınması,

b) Taksi yapabilecek derecede bilgi ve tecrübeye sahip olması,

c) Uçağın haberleşme teçhizatını kullanmada tecrübe ve bilgi sahibi olması,

d) Ruleye başlamadan önce havaalanı yetkisinden müsaade alınması.

BEŞİNCİ KISIM:Uçak Performansı İşletme Limitleri

Uçakların İşletilmesi

Madde 45- İşletici, bünyesinde bulunan uçakları, aşağıda açıklanan hususlara uygun olarak işletir.

a) Uçakların uçuşa elverişlilik sertifikasında belirtilen şartlar,

b) Uçakların uçuş el kitabında belirtilen performans limitleri,

c) Uçağın kalkış ağırlığı esas alınarak hesaplanan gürültü limitleri,

ALTINCI KISIM:Uçak Teçhizatı ve Aletleri

BİRİNCİ BÖLÜM:Bütün Uçuşlarda Bütün Uçaklar

Uçuş Aletleri

Madde 46- Uçuş ekibinin uçağı kontrol altında bulundurabilmesi ve gerekli manevraları yapabilmesi için, uçakların lüzumlu aletlerle donatılması mecburidir.

Teçhizat

Madde 47- Bütün uçakların aşağıda belirtilen teçhizatla donatılması mecburidir.

a) Erişilmesi kolay bir yerde bulunan ilk yardım çantası,

b) Kullanıldığında tehlike yaratmıyacak cinsten biri pilot mahallinde diğer yolcu kabininde portatif yangın söndürücü,

c) Uçakta, iki yaşında büyük her yolcu için emniyet kemerli bir koltuk.

Uçakta Bulundurulacak Belge ve Dökümanlar.

Madde 48- Aşağıda belirtilen dökümanlar ve belgelerin uçakta bulundurulması ve yapılacak kontrollerde gösterilmesinden kaptan pilot sorumludur.

a) Uçağın tescil ve uçuşa elverişlilik sertifikaları veya fotokopileri,

b) Uçuş ekibinin Lisansları,

c) Uçuş İşletme talimatı,

d) Uçağın uçuş el kitabı,

e) Uçuş bölgesinin haritaları,

f) Alçalma planları,

g) Önleme yapan ve önlenen uçak ekibinin kullanacağı görerek işaretler listesi,

h) Yedek sigortalar.

Uçak üzerinde Müdahale edilecek Kısımların İşaretlenmesi

Madde 49- Bir uçağın gövdesinde, kurtarma ekipleri tarafından tehlikeli (emercensi) durumlarda, kırılmaya elverişli bölgeler, sarı veya kırmızı renkli boya ile 9x3 cm. ebadında boyanarak işaretlenir.

İKİNCİ BÖLÜM:Görerek Uçuş Şartlarında Bütün Uçaklar

Uçuş Aletleri

Madde 50- Görerek uçuş şartlarında (VFR) uçuş yapan bütün uçaklarda aşağıda belirtilen uçuş aletleri bulundurulur.

a) Manyetik pusula,

b) Saat, dakika ve saniye göstergeli hassas zaman saati,

c) Hassas basınç altimetresi,

d) Sürat saati.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM:Su Üzerinde Uçan Bütün Uçaklar

Deniz Uçakları

Madde 51- Su üzerinde uçuş yapan bütün deniz uçakları aşağıda belirtilen teçhizatla donatılır.

a) Uçakdaki herkes için ve kolay erişilebilen yerlerde bulundurulacak can yelekleri veya aynı görevi yapabilecek yüzücü teçhizat,

b) Çarpışmayı önlemek için bir megafon,

c) Bir deniz çapası,

Tek Motorlu Kara Uçakları

Madde 52- Süzülüş mesafesinin dışında, su üzerinde uçuş yapan bütün tek motorlu kara uçaklarında, uçakdaki yolcu ve personel tarafından kolaylıkla erişilebilecek yerlerde, herkes için birer adet cankurtaran yeleği veya aynı görevi yapabilecek yüzücü teçhizat bulundurulur.

Su Üzerinde Uzun Mesafe Uçan Uçaklar

Madde 53- Su üzerinde uzun mesafe uçan bütün uçaklar aşağıdaki şekilde teçhiz edilirler.

a) Mecburi iniş yapabilecek uygun bir yerden, 50 Knot'dan daha uzak mesafelerde su üzerinde uçan tek motorlu uçaklarda, yolcu ve personel için yeterli sayıda cankurtaran yeleği veya benzeri bir teçhizat,

b) Mecburi iniş yapılabilecek uygun bir yerden 100 Knot'dan daha uzun mesafede su üzerinde uçuş yapan tek motorlu uçaklar ile motor arazasıyla 200 Knot mesafeye uçabilecek çok motorlu uçaklar, aşağıdaki şekilde teçhiz edilirler.

(1) Tehlikeli (Emercensi) durumlarda kullanılmaya hazır ve uçakdaki tüm yolcu ve personeli taşıyabilecek yeterli sayıda kurtarmasalları uçakda bulundurulur. Salda, ayrıca hayati idami teçhizatı ve işaret vermek için uygun alet ve teçhizat bulundurulur.

(2) Tehlike (Emercensi) halinde kullanılmaya hazır pil ile çalışan portatif VHF Frekenslı mevki bildirme radyo vericisi bulundurulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM:Diğer Gerekli Teçhizat

Yüksek İrtifa Uçuşları

Madde 54- Yüksek irtifatlarda uçurulması istenilen kabin tazyikjsiz bütün uçaklarda, bu yönetmeliğin 38'inci maddesi esaslarına göre oksijen taşınması zorunludur.

Yüksek irtifaklarda uçulacak kabin tazyikli bütün uçaklarda, uçuş ekibi için oksijen kullanma teçhizatı bulundurulur ve gereğinde kullanılır.

Aletle Uçuş Şartlarına Uçuş

Madde 55- Aletle uçuş kurallarına göre yapılacak uçuşlar için uçağın aşağıda belirtilen uçuş alet ve teçhizatı ile donatılması gereklidir.

a) Dönüş-yatış göstergesi,

b) Suni ufuk,

c) İstikamet cayrosu,

d) Cayroskopik aletleri besleyen devrede elektrik akımını gösterir ampermetre,

e) Hassas basınç altimetresi,

f) Harici hava sıcaklık saati,

g) Saat, dakika ve saniyeli zaman saati,

h) Buzlanmadan etkilenmeyen sürat saati,

j) Manyetik pusula.

Gece Uçuşları

Madde 56- Gece şartlarında uçuş yapacak bütün uçaklarda, şağıda açıklanan teçhizat ve sistemler bulundurulur.

a) Buy yönetmeliğin 55 inci maddesinde belirtilen bütün uçuş aletleri,

b) SHY-2 Yönetmeliğin önetmeliğin nde belirtilen uçak seyrüsefer ışıklandırma sistemi,

c) Bir iniş farı

d) Uçuş kabini aydınlatma sistemi,

e) Yolcu kabini aydınlatma sistemi.

f) Her mürettebat için bir elektrik elfeneri.

Gürültü Sertifikası

Madde 57- SHY-16Yönetmeliğinde belirtilen, esaslar içinde Gürültü Sertifikası uçaklarda taşınır.

Yükseklik Uyarı Sistemi

Madde 58- 1/1/ 1979 tarihinden sonra hizmete giren ve azami ağırlığı 15.000 Kg.'ın üstünde olan veya 30 kişiden daha fazla yolcu taşıyan bütün türbün motorlu uçaklar, yükseklik uyarı sistemi ile donatılacaktır. Bu sistemin, uçağın araziye göre yüksekliğinin tehlike teşkil edebilecek kadar yakın olması halinde, otomatik olarak anında pilotu uyaracak bir yapıya sahip olması gerekir.

YEDİNCİ KISIM:Uçak Haberleşme ve Seyrüsefer Teçhizatı

Uçak Haberleşme Teçhizatı

Madde 59- aletle uçuş kurallarına göre veya gece uçuş yapacak uçaklar radyo haberleşme cihazlarıyla donatılır.

Bu cihazların, ATC üniteleriyle uçak arasında karşılıklı haberleşme yapabilecek frekans ve özellikle olması gerekir.

Görerek uçuş şartlarında olmakla beraber, kontrollu uçuş yapacak uçaklarda, radyo haberleşme cihazları ile donatılır. Bu şartlarda, radyo haberleşme cihazları ile donatılır. Bu şartlarda, radyo haberleşme cihazı bulunmaksızın uçuş yapılması Bakanlık müsaadesine tabiidir.

Uçak Seyrüsefer Teçhizatı

Madde 60- Bir uçağın aletle uçuş şartlarında uçuş yapabilmesi için uçuş planında belirtilen uçuşla ilgili olarak; kalkış ve iniş havaalanlarının yayınlarını alabilecek nitelikteki cihazlarla uçak donatılır. Teçhizatın arızalanması halinde, uçuşun tamamlanmasını sağlayacak yedek teçhizat ayrıca uçakda bulundurulur.

Yeterli seyrüsefer teçhizatına sahip bulunmayan uçaklar, yer nirengi noktalarından yararlanılarak sadece görerek uçuş şartlarında uçuş yapabilirler.

SEKİZİNCİ KISIM:Uçak Bakımları

Teşkilat

Madde 61- İşletmeci kullandığı uçakların uçuşa elverişli durumda bulundurulmasını sağlamak için yeterli bir bakım teşkilatıkurar.

Bakımların tamamen veya kısmen başka bir kuruluşa yaptırılması halinde, istenilen nitelikler bakım yapan kuruluşta aranır

Sorumluluk

Madde 62- Uçağın sahibi veya uçak kiralanmış ise kiralıyan uçağın bakım ve uçuşa elverişlilik durumlarından ve ayrıca aşaığıda belirtilen hususların yerine getirilmesinden sorumludur.

a) Uçağın uçuşa elverişli durumuna etki edebilecek bütün bakım,

b) Uçağın uçuşa elverişli olduğunu gösterir uçak bakım kayıtlarının, bakım personeli tarafından zamanında ve usulüne uygun bir şekilde tutulması.

c) Bakımların usulüne uygun ve yeterli bir seviyede lisanslı bakım personeli tarafından yapıldığının belirtilmesi için, bakm çıkış formunun tamamlanıp yetkili personel tarafından imza edilmesi,

Uçak Bakım Teknisyeni

Madde 63- Bir uçağın elverişli kılınması ile ilgili olarak görevlendirilecek her bir bakım personelinin, SHY- Yönetmeliğin esaslarına göre uygun lisans ve sertifika sahibi ve tecrübeli olması gereklidir.

Bakım Kayıtları

Madde 64- İşletici, aşağıda belirtilen kayıtları tutar ve bir yıl süre ile muhafazasını sağlar.

a) Uçak Yönünden

(1) Uçağın boş ağırlığı ve ağırlık merkezi,

(2) İlave edilen ve uçaktan sökülen teçhizatlar,

(3) Bakım ve revizyon cinsleri tarihleri,

(4) Uçuşa elverişlilik direktiflerinin tatbikat listesi ve uygulama usulleri.

b) Ana teçhizat Yönünden

(1) Ana teçhizatın uçuş saatleri,

(2) Revizyon tarihleri,

(3) En son revizyondan sonra uçuş saatleri,

(4) Son kontrol tarihleri.

c) Önemli Alet ve Teçhizatın Alışma Süreleri ile Hizmet elverişliliğinin tayini Yönünden

(1) Bu tür alet ve teçhizatın, kullanılan sürelerini hesaplamak veya görevlerini emniyetle yapabilmelerini kontrol altına almak için her birinin kayıtları,

(2) Bu tür alet ve teçhizatın son kontrol tarihleri.

DOKUZUNCU KISIM:Uçuş Ekibi

Uçuş Ekibi

Madde 65- Her uçuşta, uçuş ekibinin miktarı ve teşkili: Uçağın uçuşa elverişlilik sertifikasında ve uçuş elkitabında belirtilen miktardan az olamaz.

Yeterlilik

Madde 66- İşletmeci ve Kaptan pilotu uçuş ekibinin uçak tipine uygun geçerli lisanslara sahip olduğundan ve uçuş meleklerini muhafaza ettiklerinden emin olur.

ONUNCU KISIM: Son Hükümler

Kaldırılan Hükümler

Madde 67- Bu yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile Genel Uçak İşletme Yönetmeliği (SHD-T-42) yürürlükten kalkar.

Geçici Madde

Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte İşletme Ruhsatı almadan genel havacılık faaliyetlerinde bulunan işleticiler en geç 3 ay içinde bu Yönetmelik esaslarına göre işletme ruhsatı almak zorundadır.

Yürürlük

Madde 68- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 69- Bu Yönetmelik hükümlerini hükümlerini Ulaştırma Bakanlığı yürütür.

EK-1

ÖN MÜSAADE TALEP DOSYASI

Ön müsaade talep dosyası; İşletmenin cinsi, büyüklüğü ve maksadı dikkate alınarak aşağıda detaylı açıklanan hususlardan uygulanabilir olanlar hakkında gerekli bilgileri kapsar.

1. İşletmecinin ticari ünvanı, süresi,

2. tasarlanan işletme teşkilatı,

3. Kurucu üyelerin isimleri,

4. Yönetim Kurulu Üyeleri ve bunlara ait bilgiler,

5. Önemli personel isimleri ve bunlara ait bilgiler,

6. tasarlanan sermaye ve sahipleri,

7. İşletmenin tasarlanan maksadı,

8. İşletme cinsleri ve buna ait detaylı bilgiler,

a) Gerçek kişi işletmeleri,

b) Tüzel kişi işletmeleri,

c) Sosyal sportif ve uçuş eğitimi işletmeleri,

9. Uçak tipi ve adedi,

a) Uçak tipi ve adedi,

b) Temin edilecek ülke ve firma,

c) Temin şekli satınalma, kira, kira-satın alma),

d) Öngörülen fiat ve ödeme şartları,

10. Uçak Bakım Planı,

11. Uçuş ekibi temin ve eğitim planı,

12. Bakım personeli temin ve eğitim planı.

EK-2

İŞLETME RUHSATI TALEP DOSYASI

İşletme ruhsatı talep dosyası, işletmenin cinsi, büyüklüğü ve amacı dikkate alınarak aşağıdaki detayı açıklanan hususlardan uygulanabilir olan hakkında gerekli bilgiler kapsar.

1. İşletmenin ticari ünvanı ve adresi veya adı ve soyadı,

2. Gerçekleştirilen işletme teşkilatı,

3. Kurucu üyelerinin isimleri ve mali durumları,

4. Yönetim Kurulu üyelerinin isimleri ve teknik tecrübeleri, 5. Teşkilatta görev alan önemli kişilerin isimleri ve teknik tecrübeleri,

6. İşletmenin belirlenen maksadı,

7. İşletmenin mali durumu,

8. İşletmenin bağlı olduğu holding veya diğer kuruluşa ait bilgiler,

9. Talep edilen işletme cinsleri,

10. Talep edilen işletmeye ait detaylı bilgiler,

11. Uçakların temin durumu,

12. Uçakların tescil ve uçuşa elverişlilik durumu,

13. Uçuş ekibi temin durumu,

14. Bakım personeli temin durumu,

15. Uçuş ekibi ve bakım personeli eğitim durumu,

16. Sigorta işlemlerinin durumu,

17. Ekler,

a) Şirket ana sözleşmesi tastikli sureti,

b) Uçakların uçuşa elverişlilik ve tescil sertifika suretleri,

c) İşletme talimatı sureti,

d) Bakım talimatı sureti veya bakım anlaşma sureti,

e) Havaalanı üniteleri ile yapılan anlaşma sureti,

f) Yer hizmet kuruluşu ile yapılan anlaşma sureti,

g) Uçak kiralık ise, kira sözleşme sureti,

h) Uçak, yolcu ve 3 üncü şahıs sigorta poliçe suretleri,

ı) İşletmenin teşkilat şeması,

j) Kilit personel isimleri ve lisans numaraları,

k) Uçuş ekibi isimleri ve lisans numaraları,

l) Bakım personeli isimleri ve lisans numaraları,

m) Uçuş işletme uzmanı isimleri ve lisans numaraları,

n) İşletme merkezi ve bürolarının adresi.

EK-3

İŞLETME RUHSATI

TÜRKİYE CUMHURİYETİ

ULAŞTIRMA BAKANLIĞI

SİVİL HAVACILIK GENEL MÜDÜRLÜĞÜ

Bu İşletme Ruhsatı...no 14 Ekim 1983 tarih ve 2420 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 19-24 ncü maddeleri ve bu Kanuna göre yürürlüğe konulan Genel Uçak İşletme Yönetmeliği (SHY-6B) hükümlerinde öngörülen şartları yerine getirdiğinden verilmiştir.

İşbu işletme ruhsatı, yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik ile bu ruhsata ekli özel işletme hükümlerinden açıklanan şartlara uymak kaydıyla işleticiyi........ yetkili kılar.

Bu ruhsat başkasına devredilemez, sahibi tarafından iade edildiği, geri alınmadığı ve iptal edilmediği sürece geçerlidir.

Ruhsat No. :..............Makam :..................

Ruhsat tarihi :..............Adı Soyadı :..................

Yürürlük Tarihi:..............İmza :...................

Ekler :..............Mühür :...................

EK-4

İŞLETME TALİMATINA AİT GENEL ESASLAR

İşletme talimatı; işletmenin cinsi büyüklüğü ve maksadı dikkate alınarak aşağıda detaylı açıklanan bilgilerden uygulanabilir olanlara ait hususları ihtiva eder.

1. Uçuş işletme personelinin görev ve sorumlulukları

2. Uçuş ekibinin teşkili, görev ve sorumlulukları

3. Uçuş ekibinin görev ve istirahat süreleri

4. Uçuş ekibinin uygulayacağı normal ve tehlike (emercensi) usulleri

5. Tehlike (emercensi) ve emniyet teçhizat ve kolaylıklarının listesi ve kullanma usulleri

6. Her yol için asgari uçuş yükseklikleri

7. Uçuş yapılacak yedek ve tehlikeli (emercensi) havaalanlarının asgari işletme limitleri

8. Haberleşme usul ve esasları

9. Uçakta bulunması gereken seyrüsefer teçhizat listesi

10. Motor arızaları yedek havaalanı dikkate alınarak yakıt ve yağ miktarlarının hesaplanmasına ait usul ve esaslar.

11. Uçuşta muhtemel arıza durumunda uygulanacak işlemlere ait sorumlu pilota verilen direktifler

12. Uçulan her hat için; haberleşme ve seyrüsefer kolaylıkları,

13. Oksijen kullanma şartları

14. Sorumlu kaptan pilotun kaza ve önemli olaylarda uygulayacağı usuller

15. Kaza sonunda hayatta kalanlarca uygulanacak işaretleşme usulleri

16. Öneme ve angajman halinde sorumlu kaptan pilotun uygulayacağı usuller ve işlemler

17. Tehlike (emercensi) tahliye usulleri

18. İniş ve kalkış ağırlık tahditleri

19. Uçak ağırlık ve balans usulleri ve limitleri

20. İşletmenin kontroluna ait esas ve usuller

21. Muhtelif meteorolojik şartlarda uygulanacak uçuş tekniği usul ve esasları

22. Normal ve tehlike (emercensi) uçuş kontrol listeleri

23. Uçuşun her safhasında uygulanacak usul ve esaslar

24. İşletici tarafından öngörülen diğer usul ve esaslar

EK-5

UÇAK BAKIM TALİMATINA AİT GENEL ESASLAR

Uçak işleticileri bünyesinde bulunan uçak adedine, uçakların büyük ve küçüklüklerine ve tiplerine göre, aşağıda ana hahtarı belirtilen hususları kapsayan bir Uçak Bakım Talimatının hazırlanmasını ve bu talimatın uygulanmasını sağlayacaktır. Bakım sorumluluğunun anlaşma ve bu talimatın uygulanmasını (sağlayacaktır. Bakım sorumluluğunun anlaşma ile başka bir kuruluşa verilmesi halinde, Uçak Bakım Talimatı sorumlu kuruluş tarafından hazırlanır ve İşletmeci tarafından Bakanlığa sunulur.

1. Bakım organizasyonunun teşkilat şeması veya bakım sorumluluğu anlaşma ile verilen kuruluş adı,

2. Bakım, onarım ve kontrollerle ilgili olarak personelin görev sorumluluk ve yetkileri,

3. Periodik, arıza , tadilat, onarım ve revizyon bakımlarında uygulanacak usul ve esaslar,

4. Uçak, yedek parça ve kompenantların uçuşa uygunluk kontrollerine ait standard ve usuller,

5. Güvenilirlilik ve kalite kontrol usul ve esasları,

6. Uçağın uçuşa verilmesi şartları ve bu konuda imza yetkisi,

7. Koruyucu bakım metod, teknik ve usulleri,

8. Her türlü bakım sonu teknik kontrol usul ve esaslar,

9. Zaman aşımına tabi parça ve sistemlerin takip ve uygulanmasında kullanulacak usul ve esaslar,

10. Uçağın uçuşa verilmeden önce teknik kontroluna ait usul ve esaslar,

11. Uçağa yakıt ikmali ve mevcut yakıtın boşaltılmasına ait usul ve esaslar,

12. Yakıt kalitesinin bozulmasını önleyici tedbir ve usuller,

13. Yakıt ikmal ve boşaltılmasında yangına karşı alınacak tedbir usulleri,

14. Teknik kontrol teşkilatı ve personel yetki ve sorumlulukları,

15. Uçak imalatçısı, imalatçı ülke veya tescil ülkesinin sivil havacılık otoritelerince, yayınlanmış, uçuşa elverişlilik, bakım ve teknik emirlerin uygulama esas ve usulleri,

16. Uçak gövdesi, motor, pervane, teçhizat, kompenant, ve sistemlerinin uygulama ve revizyon periyodları,

17. Uçakların uçuşuna mani teşkil etmeyecek arızalı teçhizat listesi

18. Uçakların ağırlık merkezi, toplam ağırlık ve balans durumlarının kontrol ve usulleri,

19. Kontrolu gerektiren parça ve teçhizatın faaliyet standard limitleri ve bunun tespiti için uygulanacak usul ve esaslar.